Vangstberichten week 29 & 30

Zondag 11 november ben ik op pad geweest met twee fanatieke buurjongens Jaider en Ramon. Het is altijd weer een genot om te zien hoe fanatiek die jonge gasten bezig zijn met hun sport. De snoeken hadden er helaas niet zo veel zin in als ons en kwamen pas later op de dag een beetje los. Jaider kon er uiteindelijk als eerst één haken maar na een korte felle dril schoot de haak los. Vol ongeloof en teleurstelling stond hij even met lege handen. Want, meteen daarna, worp hij zijn Fat Iris van Spro terug op de plek waar de snoek loste. Wat niemand verwachte gebeurde. Zodra hij de plug begon binnen te draaien klapte de snoek er meteen weer op en dit keer kon de snoek niet meer ontsnappen. Opnieuw een felle dril en een paar minuten later kon Jaider met deze mooie snoek van 73cm poseren voor de camera. Knap werk Jaider!

Niet heel veel later kwam de snoek dan eindelijk een beetje los. Ramon kreeg een volger maar kon de snoek niet verleiden tot een echte aanbeet. Ikzelf kon op het allerlaatste moment, net voordat we er mee wilde stoppen, toch nog een snoek verleiden met een good old spinner van Jan van Pelt. Even met z’n drieën op de foto als leuke herinnering voor later. Het was een gezellige dag boys!

Doordeweeks ben ik nog net even voor het avondeten wezen vissen op snoekbaars. Wat een ongelooflijke mooie omgeving voor het vissen is dit eigenlijk. Zoveel water om mij heen. Zoet, zout, brak, stromend water, stilstaand water, meren, plassen, geweldig gewoon! Een keuze maken over wat te doen is vaak nog een heel issue, arme ik 😉 Goed, de snoekbaarzen waren aanwezig. Voorzichtig, maar zo nu en dan kon een felle harde tik verzilverd worden in een korte heftige dril. Zelfs deze snoek liep er ‘s avonds tussen door. En met een mooie zonsondergang tijdens één van deze korte vissessies is zo’n avond helemaal compleet.

Nog net voor het weekend ben ik samen met mijn vismaat André met de vlieghengel de polder ingegaan. De eerste korte sessie kon ik één klein snoekje verleiden maar voor de rest was het moeizaam. De andere dag helaas niet meer dan één verspilt. De volger en de uiteindelijke snoeiharde aanbeet voor mijn voeten was het hoogtepunt van deze dag. Wel weer een hoop gelachen, dat dan weer wel!

Geef een reactie