Voorjaarskriebels

Het voorjaar is misschien wel de mooiste vis-periode van het jaar, maar voor mij persoonlijk, geestelijk ook de lastigste. Er zijn namelijk zoveel leuke en mooie visserijen in deze tijd, dat het maken van een keuze soms behoorlijk lastig kan zijn….

Het is woensdag 24 april en wat een prachtig voorseizoen hebben we al gehad. Na vandaag zal er voorlopig een eind aan het mooie weer komen. Even geen warme zonnige dagen, maar bewolkt weer. Regen en vooral koudere temperaturen zullen de dienst uitmaken de komende tijd.
De afgelopen veertien dagen heb ik behoorlijk wat visserijen gedaan;
– zeevissen (wedstrijd) op Hoek van Holland
– samen met vismaat Steven Oorschot voor de tweede keer op meerval gevist (helaas nog zonder succes)
– afgelopen weekend een ochtendje op zeelt
– maandag een dag statisch (later met de feeder) op brasem en zeelt
– vrijdagavond paar uurtjes Oostvoornse meer
Over afwisseling gesproken!

Vandaag (24 april) is de laatste mooie dag en ik heb nog een paar vrije uurtjes over in de middag. Ik besluit, na een eerdere poging, om het nog even snel op ruisvoorn te proberen. Nouja, ”even snel”. De ruisvoorn van het formaat XL vang je niet even snel. Deze vissen zijn namelijk behoorlijk schuw en hebben waarschijnlijk al een hoop meegemaakt en gezien. Nee, dit soort vissen laten zich niet snel vangen. Maar juist dat en zijn bijzondere verschijning maakt het vangen van deze vissen zo leuk.

Deze vis van een tijdje terug had inmiddels mijn halve voorraad vliegen uit mijn doos voorbij zien komen voordat er eindelijk één voorbij kwam die wél goed genoeg was.

Mijn aas, brood, mais en maden heb ik eigenlijk altijd mee als ik op ruisvoorn ga vissen. Ze zijn niet alleen schuw, maar kunnen ook behoorlijk kieskeurig zijn. Zeker in helder water kun je goed zien hoe ze reageren op elk aasje. Het één kunnen ze volledig negeren en het ander kunnen ze soms zo agressief pakken alsof dat het laatste is wat ze voorlopig te eten krijgen.

Een lichte (spin)hengel, kleine molen, 0.16 mm. nylon lijn, een vlokdobbertje en een kleine dun dradige haak is alles wat je nodig hebt!

Bij aankomst zie ik meteen een vijftal ruisvoorns aan het wateroppervlak liggen. Één ervan heeft meteen mijn aandacht! Het formaat van deze vis is extreem. Meerdere malen werp ik hem aan en inmiddels heeft deze vis ook alle aasjes voorbij zien komen die ik bij me had. Niets was lekker genoeg voor hem waarschijnlijk. De vis begint te zwemmen en even later verlies ik hem uit het oog. Ik concentreer me op de overige vissen die nog nietsvermoedend, lekker liggen te zonnen onder een overhangende boom. De wind, paaiende brasems en de futen maken het vissen op deze ruisvoorns niet echt makkelijk. Na een half uurtje zonder resultaat, op wat geknabbel aan me aas na, besluit ik het een stukje verderop te proberen.

Al lopend zie ik in de richting van mijn tweede stek weer een enorme ruisvoorn zwemmen. Dit moet wel de ruisvoorn zijn die ik eerder al tegenkwam. Langzaam en stil benader ik de vis en wanneer ik mijn aasje (trosje maden) in de baan van zijn weg wil werpen, zie ik een tweede mooie ruisvoorn langzaam aan het wateroppervlak verschijnen. Deze is aanzienlijk kleiner. Ik werp mijn trosje maden over deze twee vissen heen en trek vervolgens heel langzaam mijn aasje terug. Het trosje met maden ligt nu tussen beide vissen in. Hopelijk wil er één bijten! De grootste heeft er duidelijk geen zin in en zwemt rustig door. De andere is nieuwsgierig en komt langzaam richting de maden gezwommen. Deze vis aarzelt niet en pakt meteen het aas. Ik zet de haak en na een korte dril kon ik de vis landen. Yes!

Wat een kleuren!

Ongelooflijk hoe mooi deze vissen zijn. In het voorjaar is de ruisvoorn zeker één van mijn target vissen die ik graag wil vangen.

Vegetariër en roofvis in één!

Release filmpje

Na deze prachtige ruisvoorn heb ik het nog een poosje geprobeerd om er nog één bij te vangen. Helaas zonder resultaat. De grootste die ik zag heb ik later die middag nog voorbij zien zwemmen. Helaas was de vis nog steeds niet geïnteresseerd. Zo houden we in ieder geval nog een mooi doel over voor de volgende keer!

Vrijdagavond ben ik na het eten twee uurtjes op het Oostvoornse meer gaan vissen. Na een volger en het verspelen van een mooie forel (haak loste na herhaaldelijk uit het water springen) kon ik uiteindelijk nog wel bot verleiden aan de Toby lepel van Abu Garcia!

Deze grote bot kon een Toby lepel van Abu Garcia niet weerstaan.

Geef een reactie